zaterdag 15 juli 2017

Ster D

 Eerder deze week kwam de ster al in z'n rand, maar pas vanochtend nam ik het moment om het geheel te strijken en te fotograferen. Ik ben er erg blij mee! Die happen eruit horen zo, daar komt de ster weer tegen andere aan. Over hoe het geheel in elkaar gaat komen, maak ik me tegen die tijd wel weer zorgen ;)
Het was een druk weekje. Ik stond er thuis alleen voor omdat manlief op schoolreis was naar Duitsland. Hartstikke leuk (en druk) voor hem en vooral heel druk voor mij. Een projectweek bij mij op school, het huishouden, een pup, twee kinderen en een aanstaande verhuizing... waar ik allemaal even alleen voor stond. Ik vind het heel gezellig dat manlief er nu weer is, hoewel hij gisteravond om half 9 in bed gekropen is en er nu nog niet weer uit is. Hij heeft tijdens de reis elke nacht maar drie uur slaap gehad en moet dus even bijkomen...

Ik was ook even lekker aan het spelen met stoffen. Dit zijn prachtige stofjes, van Northcott die ik eens als FQ-pakketje kocht. Ik wilde weer eens met hexagonnetjes aan de slag en wat je hier ziet zijn dus een heleboel voorbereide hexagonnetjes, maar er is nog niets in elkaar gezet. 
Ik denk dat ik eerst gewoon een boel bloemen maak en daarna beslis of ik ze zo aan elkaar zet of met witte tussenbanen, ik weet het nog niet zo goed. Het is ook geen beslissing die ik nu hoef te maken, het is voor nu gewoon lekker spelen met hexagonnetjes en stofjes. Het kan ook best zijn dat ik er een paar bloemen tussenzet, maar de andere hexagonnetjes zonder patroon aan elkaar zet, dat geeft ook een mooi effect met deze kleuren die zo dicht bij elkaar liggen. 

De stofjes, foto van Quiltonline.nl
Naast dit lekkere fröbelen, ben ik uiteraard ook nog aan het inpakken. Over precies een week gaan we over, aanstaande donderdag krijgen we de sleutel. Ik heb er zo'n zin in en ondertussen ben ik ook best zenuwachtig! Tegen die zenuwen maar gewoon lekker door fröbelen. We zijn op tijd begonnen met voorbereiden, dus stress is er niet.

Natuurlijk ook nog even een fotootje van Sherlock. Die groeit als kool en is nu al bijna 8 kilo. Hij was gisteren precies 3 maanden. 

woensdag 5 juli 2017

Work in progress: Ster D

Work in progress, deze ster. Al een hele lange tijd, want lastig is-ie wel. Maar ook zo leuk met die flying geese. Ik laat toch maar even een fotootje zien, dan kan ik tenminste bewijzen dat ik echt nog wel iets doe naast de afronding van het schooljaar, het opvoeden van een pup en het inpakken van dozen *Ü*

Hier een close-up van de ster. Ik wist helemaal niet dat je ook ronde vormen met foundation piecing kunt doen, maar zoals je ziet bij de lijnen van de blauwe halve cirkel (het moet een andere 'planeet' in de achtergrond worden), lukt dat gewoon. De ster bestaat uit 8 parten, die ik eerst als kwarten aan elkaar zet, waarna ik twee helften heb en die helften moeten dan aan elkaar. Ik ben nu bezig met het laatste kwart. Bij het aan elkaar zetten van de punten, is het belangrijk dat je telkens met naaien begint in het middelpunt, ook als je de twee helften aan elkaar naait. Op die manier krijg je een mooi centrum.

Sherlock en ik zijn nu lekker buiten in de tuin. Het is warm, maar niet te. De jongens zijn boven aan het spelen. Ze hebben vorige week van hun eigen centjes twee Beanie Boo's gekocht, die knuffeltjes met die grote ogen, en daardoor spelen ze weer hele scenario's met de knuffels. Op de vraag of er ook dus wat knuffels weg konden met de verhuizing, werd dus ook keihard 'nee' geantwoord. De timing was dan ook totaal verkeerd. Jongste zoon beweerde stelling dat hij voor altijd zijn knuffels heeft en dat later zijn kinderen er mee mogen spelen.

Iets heel anders: boeken! Het wordt weer vakantie en rondom de verhuizing zal ik echt wel wat leestijd hebben. Hebben jullie nog boeken gehad het afgelopen jaar waarvan je echt 'wauw!' dacht en die je dus aan zou raden?
Mijn aanrader is: 'Versplinterd' van Dani Atkins.
Dit boek heb ik met heel veel plezier in één ruk uitgelezen. Er wordt gespeeld met de realiteit en trekt me altijd aan.

Een korte beschrijving van Hebban.nl:
Vijf jaar geleden stortte Rachels wereld in toen bij een ongeluk haar beste vriend Jimmy overleed en zijzelf gewond raakte. Nu ziet ze de vriendengroep weer voor het eerst bij de bruiloft van haar ex Matt en zijn verloofde Cathy. Als ze die avond Jimmy's graf bezoekt, wordt ze overmand door hoofdpijn en raakt buiten bewustzijn. Als ze bijkomt, blijkt haar leven heel anders te zijn dan ze zich herinnert: het ongeluk van vijf jaar geleden is nooit gebeurd, zij en Matt zijn nog bij elkaar en Jimmy leeft nog... Rachel kan het niet geloven, het is bijna te mooi om waar te zijn.

Ook als ebook bij de online bibliotheek te leen.

dinsdag 4 juli 2017

Sherlocked

Even tot rust komen... dus Sherlocked, dan geeft hij zich neer.


Het gaat goed met ons beestje. Hij is nu 11 weken en wel een handenbindertje. Mede door hem nog even geen foto's van quiltvorderingen. Ik heb het best druk en Ster D is een bewerkelijke met een rand van flying geese. Erg leuk, maar dus wel erg veel stukjes!

Nog 15 dagen en dan krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis! Inmiddels ben ik dit huis ook zat, niet eens door het huis, maar vooral door al die dozen die overal staan. Ik heb zin in weer opbouwen!

woensdag 21 juni 2017

Fly Away - Ster C



Ster C werd ook gemaakt en hierin zit mijn favoriete stof: de lila met turquoise druppeltjes stof. De aqua kleuren komen in de ster ook terug, de druppeltjes in de donkerblauwe punten ook. Wel weer leuk! Ik hoop vanavond de stoffen voor Ster D te kunnen knippen. Eens kijken hoe druk ons kleine handenbindertje ons houdt!



Met Sherlock gaat alles voorspoedig! Hij is nu drie dagen bij ons en doet het uitstekend. Ik vind het eigenlijk zo knap, zo'n klein hondje, net weg bij z'n moeder, en hij accepteert en verwelkomt alle afwisseling in ons gezin van harte.

maandag 19 juni 2017

Even voorstellen...

Dit is Sherlock. Bordercollie. 9 weken oud en sinds gisteren woont hij bij ons.
Hij is hopelijk een waardige opvolger van Rjukan.
Hondloos zijn ligt ons niet. Dus besloten we vorige week op zoek te gaan naar een pup en die vonden we. Het is niet zo dat we Rjukan direct vergeten zijn, beslist niet. Het is meer zo dat Sherlock ons helpt onze gedachten te verzetten. Verdriet en blijdschap kunnen heel goed naast elkaar bestaan.

Sherlock is vrij gemakkelijk, de lange reis naar huis verliep zonder problemen, geen plasjes, poepjes, kotspartijen in de auto. Ook geen jodelpartijen. We hoorden hem voor het eerst blaffen toen hij zijn flosstouw aanviel.
Hij is lief, pluizig en daarmee zeer aaibaar.
Hij is ook ontzettend eigenwijs. Als ik hem uitlaat voor een plasje, doet hij dat niet (al die grassprieten zijn een enorme afleiding), maar in de keuken gebeurt het dan weer wel.
In de bench liggen is okay, maar dan vooral niet op een zacht dekentje, eerst wordt dat vakkundig opzij geveegd.
Hij is ook heel sociaal. Hij vindt alle mensen heel gezellig. De meeste mensen vinden hem ook erg leuk. Dit heeft als gevolg dat wandelingen lang duren, lang niet altijd het gewenste resultaat hebben, maar ons sociale leven een enorme boost geven.

Sherlock, Brits, slim en in hondenvorm ook nog eens sociaal.
Welkom in ons leven!

dinsdag 13 juni 2017

Ster B Fly Away

Tijdens de verdrietige dagen rondom de ziekte en het verlies van Rjukan was ik bezig met deze tweede ster. Dat er een stukje uit is, kun je heel mooi symbolisch opvatten, maar in dit geval is het ook gewoon het patroon: deze ster zal tegen een andere aanliggen. De symboliek zie ik er natuurlijk voortaan ook in. Ik heb dat vaker met m'n quiltwerk, dat ik nog precies weet wanneer ik welk stukje maakte, quilts zijn zo ook haast dagboeken, spiekprove, want niemand anders begrijpt het.

Vandaag was ik aan het werk, dat is prettiger dan in zo'n leeg huis zijn. Manlief en ik hebben vanavond ook al voorzichtig gedroomd over een ander hondje, niet zozeer als vervanger voor Rjukan, maar als opvolger van onze grote vriend. We houden van dieren en missen nu het gezelschap en dat zal ook zo blijven.

Morgen is het een spannende dag: de dag van de examenuitslagen! Ik ben zo benieuwd wat de N-term voor mijn cijfers gaat betekenen en minstens zo nieuwsgierig naar hoe het mijn leerlingen voor alle vakken vergaan is. Morgen om 8.00 uur zijn de N-termen bekend, daarna worden op de scholen alle scores omgezet in cijfers en wordt er gecontroleerd wat de uitslagen precies zijn en daarna nog een keer gecontroleerd, want dit is iets waarin je absoluut geen fouten maken mag. 's Middags wordt de uitslag bekend voor de leerlingen. Ik hoop zo dat ik geen van mijn mentorleerlingen een verdrietige boodschap hoef te brengen!

maandag 12 juni 2017

Dag lieve Rjukan...

Een mooie foto van Rjukan op Ameland, van
januari dit jaar. Ook toen al kon hij niet meer
met alle wandelingen mee. Deze wandeling had-
den we speciaal voor hem uitgezocht. Deze foto
heb ik toen eigenlijk al voor dit doel gemaakt. 
Donderdagmiddag werd hij ziek.
Eerst kwam alles er aan de achterkant uit, de hele hal onder de vieze  derrie, net op het moment dat de postbode aanbelde om de nieuwe fiets voor jongste zoon af te leveren.
Terwijl ik de hal schoonmaakte, lag Rjukan buiten, een beetje bij te komen.
Dacht ik.
Maar toen kwam alles er aan de voorkant uit, met groot geweld, alsof het uit z'n tenen moest komen. Ik vond het zo sneu! Maar honden hebben dit nu eenmaal wel eens, grote schoonmaak, had hij weleens vaker gehad, ging altijd weer over.

Ook nu ging het wel over, maar ondertussen knapte Rjukan niet op.
Hij kreeg moeite met opstaan en het lopen ging steeds moeilijker.
Zijn ademhaling ging razendsnel, de hoest die hij al een poosje had vanwege wat vocht achter de longen, werd nu nog erger.
Op vrijdagavond kreeg manlief Rjukan niet meer alleen overeind en ook met z'n tweeën kregen we het niet voor elkaar, hij wilde z'n poten gewoon niet goed neerzetten, hield ze slap. Toen we eenmaal de mand buiten hadden getild en hij op de tegel kon stappen, ging het ietsje beter. Maar nauwelijks buiten de tuin, liet hij zijn urine al lopen.
Zaterdagochtend was het nog erger.
Hij tilde niet eens meer zijn kop op toen we beneden kwamen.
We zijn naar de dierenarts gegaan.

Waarschijnlijk heeft Rjukans hart van het ziek zijn de genadeslag gekregen.
De dierenarts zag aan zijn wat blauwige tong dat hij al echt zuurstofgebrek had en dus benauwd was. Heel snel na het spuitje sliep Rjukan in.
Hij gaf zich zomaar over.

Wij zijn ontzettend verdrietig.
Waar ik gisteren dacht dat het wel wat ging, ben ik vandaag helemaal van slag.
Iedereen is nu naar school en het huis is leeg, echt leeg.
We hebben nu helemaal geen huisdieren meer, er is nu niemand die ik even die extra knuffel kan geven omdat ik ons beestje mis.
Het zal vast snel wat beter met ons gaan, maar vandaag is het verdriet gewoon heel vers en het huis heel leeg.

dinsdag 6 juni 2017

Fly Away ster A af!

Hij ligt nog steeds op tafel, deze eerste ster van Fly Away. Ik vind 'm zo leuk dat ik er eigenlijk nog niet toe kan komen de cirkel weer veilig in z'n doos op te bergen... Maar snel een volgend blok voorbereiden, zodat ik weer van die stofjes genieten kan!

De kinderen zijn weer naar school. Ik heb nog een vrije dag, omdat er vanmiddag geen vergaderingen op school waren. Ik doe nog maar even wat correctiewerk, beoordeel de presentaties van mijn V5-leerlingen van de afgelopen week en probeer het jaarboek voor de eindexamenleerlingen af te ronden. Tussendoor komt natuurlijk ook het huishouden, hoewel ik nu toch wel een beetje het gevoel heb dat daar niet meer echt eer aan te behalen is, doordat er al veel dozen in huis staan.
Natuurlijk kan het schoon en dat doe ik ook echt wel, maar die echte gezelligheid is minder gemakkelijk te creëren. gewoon aan ons nieuwe huis denken, het is allemaal voor een goede zaak! Daar kan ik het weer heel gezellig maken!

Dus dan moet ik ook vooral wel een stukje aan deze Fly Away quilt doen, die is immers bedoeld als wandkleed voor het nieuwe huis. Zie je wel, quilten is op dit moment verstandiger dan huishouden! *Ü*

zondag 4 juni 2017

8 x 8 = 64

 64 sterren aan elkaar en even vastgeprikt op de schutting om er zo een foto van te kunnen maken. Het is in het echt nog een stukje mooier dan in de foto. Nog drieëntwintig sterren en één vuurtorenblok liggen klaar om de laatste drie rijen te maken. Dan zijn het 88 sterren, eh, pardon, 87 sterren en een vuurtoren en dan is de quilt van mooi formaat.
Het dubbelen gaat niet meer in het huidige huis gebeuren. Dat zou de hoeveelheid spullen die verhuisd moeten worden alleen maar vergroten, dat moet maar even niet.

Het duurt nog bijna 7 weken voordat we gaan verhuizen, maar dat gaan hectische weken zijn, dat zijn die laatste schoolweken altijd. Manlief is de voorlaatste week ook nog een week naar Parijs met zijn leerlingen, dus dan gebeurt er helemaal weinig. In die laatste week zijn er diplomeringen en nog veel regeldingen op school. Dat is voor ons de reden om toch maar te beginnen met inpakken. We hebben nogal veel boeken en die kun je niet allemaal pas de laatste week inpakken. We begonnen op zolder een paar weken terug, maar gisteren zijn we toch ook maar met de boekenkasten in de slaapkamers en beneden begonnen. Ik had ergens hoop dat ik mijn mannen na de woonwinkel om tapijt uit te zoeken (zeer geslaagd, heel mooi, kennelijk ook nog de kleur van 2017: Denim Drift. Het komt op grijsblauw neer) en de pinksterkermis wel moe waren, maar dat was nog niet het geval. Met name de jongste ging met hetzelfde kenmerkende fanatisme dat zijn vader ook kan hebben aan de slag. Regelmatig moest ik van hem even checken of hij al spierballen kreeg.
De boeken zitten nu in dozen (gelukkig heb ik er ook nog een heleboel op mijn ereader, lezen is een essentieel deel van mijn leven) en het grootste deel van mijn handwerkspullen ook. Natuurlijk zijn nog de nodige dingen buiten de verhuisdozen gebleven, die komen te zijner tijd allemaal in de dekenkist. Wat ik de komende weken nog ga doen:
- de sterrentop voor oudste zoon afmaken
- borduren aan Magnificent Wizard, de tovenaar met de draak
- werken aan Fly Away, mijn batik paperpiecing project
- en ik kan zelfs nog doorpitten, want de AWS ligt ook in de dekenkist, waar ik gewoon nog bij kan.


Bovenstaande is beslist wel waar. Het inpakken van mijn lapjes was een feestje. Ik zag niet alleen de stoffen voorbij komen, maar allerlei mogelijke projecten waarvoor ik die stoffen zou kunnen gebruiken. Tussen de stoffen liggen dierbare foto's heel veilig opgeborgen. En het paste allemaal in één doos. De losse stofjes dan, die ik beneden had liggen. De borduurspullen en mijn breiwerk zijn in andere dozen verdwenen om de ruimte boven de boeken nog even op te vullen met lichtgewicht werk. Ik heb een heleboel, maar voorlopig is het nog beperkt tot bovenstaande dingen. O ja, iets wat ik ook nog tegenkwam, heb ik voor een eventueel leeg momentje achterover gedrukt: ik had al twee blokken voor de Camelot Quilt voorbereid voor onze vakantie op Ameland met de jaarwisseling. Toen ben ik vooral aan het borduren toegekomen omdat ik een stukje verkeerd getekend en geknipt had en daardoor niet verder kon. Dat heb ik gisteren hersteld, de blokken zijn nu goed voorbereid en kunnen in elkaar gezet worden. Gewoon, voor als ik even een momentje over heb.

zaterdag 3 juni 2017

Mijn vader

De quilt die ik voor mijn vader maakte.
Het is vandaag alweer vijf jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van mijn vader. Het is een lange en tegelijk een korte tijd. Als ik kijk naar hoe groot mijn jongens inmiddels zijn en wat voor een peuter en kleuter toen mijn vader ze nog kende, weet ik dat die vijf jaar veel tijd is.
Tegelijkertijd voelt mijn vader nog steeds heel dichtbij. Ik mis hem nog steeds, er zijn nog zo veel momenten waarop ik denk: "Wat zou hij daarvan vinden?" of dat ik de dingen zie die hij in ons huis gemaakt heeft, de tegels in de achtertuin die hij gelegd heeft. Het oude huis dat we achter gaan laten, het nieuwe huis dat hij nooit zal kennen.

Voor mijn moeder is vijf jaar lang. Vijf jaar lang missen gaat langzaam. Toch heeft ze in die tijd weer zo veel van haar leven opgepakt. Ik heb er heel veel respect voor! Dikke knuffel van ons.

'We zien elkaar terug' staat er op het bloemstuk dat op de quilt op de kist van mijn vader lag. Daar ben ik zeker van.

donderdag 1 juni 2017

Fly away - deel 2 van ster A

Het kleine sterretje heeft een flinke stralenkrans er omheen gekregen. Dit was ook weer zo leuk om te doen. De stukjes aan de ene rand zijn wel heel erg inimini, maar met foundation toch ook wel te doen. Het bangst was ik voor het vastzetten van de ster in de stralenkrans, ronde vormen naaien vind ik best wel lastig, maar dit ging eigenlijk ook wel weer goed.
Er moet nu nog een rand omheen, deel 3, en dan zit ster A in elkaar. Jippie!

Ondertussen is mijn examenwerk de deur uit, op naar de tweede corrector, en kon ik zelf ook aan de slag met de tweede correctie. Het is een flinke bak werk. Het kwam vorige week al binnen en ik vermoed dat ik er nu al even veel tijd in heb zitten als de eerste corrector en dat is natuurlijk niet helemaal de bedoeling.
Maar we gaan dapper door en ooit is dit ook weer voorbij.
En dan komen de herexamens. En daarna het werk van de diplomeringen.
Mensen die beweren dat examenklassen minder werk zijn omdat de lessen eerder ophouden, hebben waarschijnlijk zelf geen examenklassen.
Net zoiets als mensen die zeggen dat leraren het wel erg luxe hebben met al die vakantie. Die zijn zelf nooit leraar en zouden dat ook voor geen goud willen zijn.

Over 50 dagen is het zomervakantie, dan is het tijd om weer op te laden, bij te komen van al die avonden doorgaan. Dan is het weer de tijd dat ineens iedereen toch wel leraar zou willen zijn.  ;-)

zondag 28 mei 2017

Vuurtoren

Waar ik een quilt van 88 sterren in gedachten had, dacht oudste zoon toch ook nog aan een andere lichtvoorziening in de quilt: de vuurtoren. De vuurtoren kon toch echt niet ontbreken. In zijn eerste quilt is de vuurtoren ook gekomen, daar ook al enigszins illegaal als lichthuis in een huisjesquilt. Maar ook in deze sterrenquilt kwam ik er toch niet onderuit. In de rechteronderhoek komt de vuurtoren. Acht, het is weer eens iets anders!

Wat is het heerlijk weer, he! Afgelopen dagen hebben we veel buiten doorgebracht. Donderdag heel hard werkend in de tuin, om al het groen weer tussen de tegels uit te krijgen en even de voegen van nieuw zand te voorzien. Het huis straks overdragen geeft ook een extra verantwoordelijkheid dat het heel goed voor elkaar is.
Vrijdag hebben we de ochtend grotendeels doorgebracht in ons toekomstig huis. De verkoopster had ons uitgenodigd, ze wilde wel graag weten wie er in haar huis kwam wonen en het gaf ons mooi de gelegenheid nog even wat dingen te meten.
's Avonds hadden we een barbecue met vrienden en hun zonen.
Gisteren ben ik met de jongens naar mijn moeder geweest, de jongens hebben veel gespeeld en mijn moeder en ik uiteraard veel gekletst en gequilt.
Nu is het zondag en ik heb het laatste beetje van mijn examencorrectie afgemaakt. Ik kreeg het net niet voor elkaar voor de Hemelvaart en toen het toch niet lukte, heb ik eerst maar even wat anders gedaan, even tijd aan de rest van mijn leven besteed. Morgen begin ik met de tweede correctie. Die examentijd en de periode daarna is een feest, maar niet heus.
Ik ga straks bezig met wat sterretjes aan elkaar zetten, lekker in de tuin, lekker in het zonnetje. Het is nu mooi weer, daar moet ik ook vooral van genieten!

zondag 21 mei 2017

Dekenkist

Elke dag kleuren we een vakje in.
De cijfertjes staan voor de weken.
Het lijkt wel een lapjesdeken!
Nog twee maanden, dan kunnen we naar ons nieuwe huis! Nog 9 weken, dan is de dag van de verhuizing geweest en staan we in ons nieuwe huis, in alle chaos, omringd door talloze onuitgepakte dozen en meubels die nog niet op de goede plaats staan.
Eén van die meubels zal nieuw zijn, maar is nu al aanwezig in het oude huis, namelijk een dekenkist.

Manlief had bedacht dat ik wel een dekenkist wilde. Of dat hij wel een dekenkist wilde, zodat niet op elk oppervlakte een quilt ligt te wachten totdat iemand 'm gebruiken wil, hij is altijd al wat opruimeriger dan ik. Toen hij had bedacht dat ik een dekenkist wilde, vond ik dat zelf ook wel een goed idee. Dus ik begon met zoeken, eerst eens op Marktplaats. Daar zag ik wel dekenkisten, maar niet wat ik in gedachten had. Ik vind een antieke kist prachtig, maar dat hele donkere hout vind ik in ons huis niet mooi. In het oude en in het nieuwe niet. Ik wilde ook geen grote rieten mand met deksel, ik houd niet zo van riet. Het hoefde ook weer niet te modern of strak. Het eisenlijstje was dus best wel lang. Wit was prima, een mooie houtkleur ook, daarin was ik dan wel weer flexibel, mits de houtkleur niet te donker was, uiteraard.
Een paar weken geleden vond ik 'm: mijn dekenkist. Nota bene de Xenos had 'm op de site staan. Mahoniehout, groot genoeg, mooie handvatten. Die was voor mij!
Ik had medelijden met de postbode die dit pakket moest bezorgen. Samen tilden we de enorme doos uit de auto en het huis in. En daar staat de kist nu in de woonkamer. Voor de boekenkast en naast de bank. Eigenlijk hebben we er nu geen plek voor, maar twee maanden lang is een meubelstuk te veel in huis wel te overzien. En alle quilts zijn nu keurig opgeborgen. Manlief blij, ik blij!

maandag 15 mei 2017

Sterretje af!

Een eerste sterretje van Fly Away is af. Dit moet natuurlijk nog omringd worden door twee uit heel veel stukjes bestaande banden, maar dat mag de pret van dit eerste honk niet drukken. Het was al even geleden dat ik met foundation gewerkt had en het is wel leuk, vooral heel makkelijk bij die hele kleine stukjes. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat. In het patroon wordt er telkens vanuit gegaan dat je met de naaimachine werkt en dat is iets wat ik nooit doe. Ik heb niet eens (meer) een naaimachine en de lol is er dan voor mij af. Zelfs de hele lange stukken en biezen gebeuren allemaal met de hand en zitten nog steeds heel stevig vast, ook al is de lol dan ook niet altijd aanwezig. Het is iets wat erbij hoort en juist het met de hand werken geeft me wel de rust die ik zo zoek in mijn handwerken.

Op verhuisgebied komen we ook steeds een stapje dichterbij. Nog 66 dagen! De financiering is ook rond en vandaag gaan we de hypotheek tekenen. Gisteren hebben we een groot deel van de zolder al ingepakt, de dingen die we de komende weken niet meer nodig hebben. Ook de boekenplanken zijn al van de muur geschroefd, dus het uiterlijk van de zolder is al volkomen anders. Stukje bij beetje zal steeds meer in dozen verdwijnen. Gisteren heb ik nog 50 verhuisdozen besteld en ik hoop dat we dan voldoende hebben met de 25 die we er al hadden... Mijn lapjes heb ik uiteraard nog niet in gepakt, hoe zou ik deze spannende weken zonder mijn stofjes door kunnen komen? Ik plan een speciale verhuistas, waarin ik alles voor de laatste (in het oude huis) en eerste dagen (in het nieuwe huis) heb zitten, zodat ik wel mijn rustmomentjes tussendoor kan pakken. Hoe hebben jullie het aangepakt met de verhuizing? En wat denken jullie: 75 dozen voor een vierpersoonshuishouden?

zaterdag 13 mei 2017

Fly away


Vanochtend had de postbode een pakketje voor me. Ik had na lang wikken en wegen een patroon besteld en de bijbehorende stoffen. Fly Away van Be Colourful, een serie patronen die ik prachtig vind. Het wordt met paper piecing gemaakt en het is behoorlijk uitdagend!

Marlies van Quiltshop-Online heeft met mijn aanwijzingen voor de kleurkeuze een pakket samengesteld van stuk voor stuk mooie stoffen. Ik heb al een klein stukje voorbereid, maar voel me inmiddels zo schuldig dat ik niet met schoolwerk en examens bezig ben dat ik toch maar achter de computer ben gaan zitten (om vervolgens een blogje over de stoffen en het patroon te gaan schrijven, dus dat schiet niet op). 
Het examen vwo Nederlands was afgelopen woensdag, iemand die ook maar iets van de media volgt, kon dat niet missen. Er was weer ontzettend veel commentaar op het examen, inmiddels traditioneel. Lang niet alle kritiek was terecht, zeker niet de persoonlijke aanvallen richting een schrijver van een van de teksten. 
Maar het examen was wel lang, mijn inziens ook te lang, omdat veel leerlingen niet meer de kans kregen aan het eind van het examen na te denken over hun antwoorden of het geschrevene te controleren op spelling. Er waren erg veel open vragen, waarbij vaak binnen een maximum aantal woorden geantwoord moest worden. De consequentie daarvan was constant tellen en bij te veel woorden herschrijven. Dit alles heeft veel leerlingen erg veel tijd gekost. 
Ik word er altijd een beetje verdrietig van, zo'n examen waarbij de leerlingen niet goed kunnen laten zien wat ze weten en kunnen omdat de nadruk zo op tempo en tellen komt te liggen. Nu bij het nakijken merk ik dat de vragen op zichzelf niet zo raar waren. De meeste antwoorden liggen dicht bij elkaar en gaan niet alle kanten op, zoals ik bij eerdere examens ook wel gezien heb. 
Ik zal maar weer eens verder, eens kijken wat mijn leerlingen ervan gemaakt hebben, hoewel ik cijfers pas weet als de norm gepubliceerd wordt, dus pas de dag van de uitslag. Het blijft spannend, vooral voor de leerlingen natuurlijk, maar ook wel voor de docent.

Mocht je een eindexamenleerling in huis hebben, dan wens ik hem/haar heel veel succes!

donderdag 4 mei 2017

En er was licht!


Het lichtje van de tovenaar brandt fel genoeg om de draak op afstand te houden. Fel genoeg zodat we beiden kunnen bewonderen. Borduren is ook net toveren: met kleine steekjes tover je steeds meer het plaatje te voorschijn. Ook zo grappig dat dit borduurwerk tot twee maanden geleden in een hoekje van een kastje op zolder lag (in het donker) en dat het nu regelmatig in het felle licht verkeert. Fel licht, want anders is borduren op zwarte aïda toch best wel een klus.
Het is een pakket van Dimensions dat eigenlijk op 18 count aida geborduurd moet worden, maar ik heb een eigen lap van 14 count erbij gepakt. Ik vind het jammer dat de borduurwerken van Dimensions eigenlijk allemaal rond hetzelfde formaat uitkomen, er zijn wel grotere patronen, maar dan wordt de dichtheid van de stof weer aangepast. Ik wilde nu wel graag een wat groter borduurwerk, dus toch maar naar de 14 count. De onderkant is nu 38 cm in plaats van de 30 die het had moeten zijn. Toch weer een wat ander formaat. Zo te zien ga ik ook genoeg draad hebben, dat is natuurlijk wel het spannende puntje als je een pakket op een andere grootte maakt!

Hier een close-up van het licht, waarin je ziet dat er zelfs roze en paars in verwerkt is. Ook zie je de hele en halve kruisjes best wel goed. 

De draak van dichterbij. Het botje van de vleugel zie je heel duidelijk. Het is al zo gedetailleerd zonder dat er een stiksteekje in zit.

Ook de hele tovenaar nog even van dichtbij. Hierin komt straks nog best wel veel aan stiksteekjes, dus ik wil zo ook bewaren hoe het zonder was. 

En maar weer lekker door met handwerken. Ik durf niet te beloven dat ik komende week alweer incheck op de blog; het examen Nederlands komt eraan en dat levert me een enorme werklast op. Meestal ben ik dan twee weken niet veel met andere zaken bezig. Ik ben ook veel met het jaarboek voor de eindexamenleerlingen bezig. Da's leuk werk, creatief bezig zijn. Ik hoop dat ik in de avonduren nog wat energie en tijd overhoud voor de sterrenquilt voor oudste zoon. Nu ik nog maar 9 sterren daarvoor hoef, voelt die affo toch wel heel erg in zicht! 

dinsdag 2 mei 2017

Cadeautje

Maak je klaar voor een langer verhaaltje waarin ik mijn nieuwste Baffo aan jullie voorstel. Ik ben, geloof ik, vandaag in een linkjes-bui. Je treft dus verschillende onderstrepingen aan waarmee je meegenomen wordt naar andere plaatsen binnen dit blog of elders op het internet. Heb je even tijd, klik dan vooral door, ben je aan het speed-lezen, dan kan het ook heel best zonder. Nog een fijne ochtend allemaal!

Zondag vieren we de verjaardag van mijn nichtje, het dochtertje van mijn broer, die dat dan drie jaar wordt. Voor haar heb ik het bovenstaande quiltje gemaakt. Het is zo'n 70 x 95 cm lang en het is voor een peuter dus een mooi formaat om mee rond te sjouwen of om lekker onder te kruipen. Zoals ik al eerder schreef heb ik verschillende van de stofjes van Ingrid gekregen en ik moest bij deze kleurtjes direct aan mijn nichtje denken, dus zo ontstond het idee. Omdat veel van de stofjes plaatjes hebben, wilde ik een simpel patroon waarbij die plaatjes ook tot hun recht kwamen. Ik merk aan mijn eigen kinderen dat ze juist graag daar naar willen kijken en dat het gevoel van een quilt heel veel doet. Dit quiltje voelt ook gewoon heel lekker.
Het stofje met de paaseieren kwam van Ingrid, het stofje met de schaapjes had ik gekocht voor de schapenquilt van jongste zoon en het laatste stukje van dat stofje was nog net genoeg voor dit kuiltje. Het lila stofje met de uiltjes had ik ooit gekocht toen ik de Dear Jane in paarse tinten wilde maken, een idee waar ik later weer vanaf gestapt ben. (Reminder to self: die Dear Jane had je ook nog liggen. Binnenkort weer eens wat aan doen voordat alles in een verhuisdoos zit?)
Ook het andere paarse lapje komt uit de paarse Dear Jane periode.
Ik heb verticale kleurenbanen gemaakt en alles ook zo doorgepit met een in kleurverlopende quiltdraad die ik weer van mijn moeder geleend had.
O ja, de omlijsting, de grijze stoffen, komt van stoffen die ik een paar jaar geleden in de uitverkoop bij het Quiltkabinet in Earnewâld gekocht had. Jammer genoeg is die winkel nu gesloten, als Quiltsociëteit wordt er in de ruimte nog wel iets met quilten gedaan, maar het lekkere snuffelen tussen de lapjes is over. Ik vind het heel erg jammer, ik moet nu op zoek naar een ander plekje waar ik mijn lapjes vinden kan, maar het spontaan tegen een super stofje aan lopen, zal wat minder snel gebeuren. Wat dat betreft wel weer goed voor m'n portemonnee.

Ik wilde graag de naam van nichtje op het dekentje, zodat het overduidelijk haar quilt is. Ze begint ook al wat letters te lezen, dus ik denk dat ze het zelf ook wel erg leuk vindt en haar naam er ook in herkent. De letters zijn van vilt en ik heb ze kant en klaar bij Gelrebloem gekocht. Met drie draadjes kleurverlopend borduurdraad heb ik ze in een festonsteek vastgezet. Ook de letters voelen weer heerlijk zacht!

De achterkant bestaat uit het resterende stuk roze flanel (zo zacht....!) en de paaseitjesstof, aangevuld met een stuk stof dat ik nog van mijn allereerste sampler had liggen.

Het laatste wat ik erop genaaid heb, is een klein labeltje. Die labeltjes heb ik ooit laten maken toen ik nog veel cadeautjes haakjes en borduurde. Het bijtje staat voor 'bezige bij', m'n handen staan nooit stil, zelfs lezen en handwerken kan ik met een ereader combineren. Dat gezegd hebbende... ik ga nog lekker even borduren en een filmpje afkijken. Daarna nog wat schoolwerk doen. Vanmiddag komen de kinderen pas thuis. Wat een luxe dat de basisschool een week korter meivakantie heeft! ;)

zondag 30 april 2017

77

77 sterrenblokjes liggen daar uitgespreid op de zoldervloer. Een deel zit al aan elkaar (7 x 7 rechtsboven), maar de rest heeft nog geen vast plekje. Ik heb wel in de linkeronderpunt ook weer een kleurverloop zitten, vind ik leuk.
Dit wordt de quilt voor oudste zoon, die nu altijd zijn papa's Pi and Square Quilt pikt als hij onder een dekentje wil liggen, waar papa meestal om moet lachen, maar soms ook wel iets geërgerd over is. En dan vooral als hij er ook onder wil. De komende winter moet dit project toch maar eens af zijn, ook gequilt zijn, zodat mijn mannen in ieder geval over dit onderwerp geen woorden krijgen. We merken dat oudste zoon met z'n bijna 10 jaar toch al steeds meer een uitgesproken mening krijgt, die ook wel eens botst met de onze. Waar dit bij jongste zoon nog vaak in een boze bui resulteert, trekt oudste zoon zich terug en wordt dan dwars. Hmmm... leuk voorproefje van de puberteit? Je zou zeggen dat we daar als twee docenten (manlief geeft wiskunde en ik Nederlands) wel genoeg kaas van gegeten hebben, maar ik moet toegeven dat ik er nog niet naar uitkijk ook pubers thuis te hebben. Maar aan de andere kant kan ik ook weer enorm genieten van die wijze opmerkingen en hoe discussies steeds zuiverder gevoerd worden.

De afgelopen week was het meivakantie. Ik heb echt vakantie gehouden, even geen schoolwerk. Dat komt in die tweede week meivakantie, die de jongens niet, maar wij wel hebben. Wij hebben deze week besteed aan bijkomen van alle grote beslissingen die we hebben genomen. En we hebben nog wat grote beslissingen genomen, maandagmiddag op de meubelboulevard. Een prachtige tafel van 2,5 meter lengte wordt in augustus in ons nieuwe huis bezorgd. Wat kan ik daar naar uitkijken, heerlijk veel ruimte om met meer mensen aan tafel te werken! We hebben ook een bankstel en stoelen gevonden waar we blij van werden, dus het plaatje van ons nieuwe huis wordt steeds wat meer ingevuld. Nog 81 dagen, dan krijgen we de sleutel! Op de kast in de keuken hangt een afstreeplijst waarvan de jongens elke ochtend een vakje kleuren. Ik kan haast niet wachten!

zondag 16 april 2017

Pasen


Wat geniet ik van die dagen van Pasen. Donderdag was er al een heel mooie paasviering op school, waarin een leerling een prachtige vertolking van Via Dolorosa zong en speelde, zo ontroerend. Vrijdag heb ik nog veel in huis gedaan en hebben we met het gezin The Passion in Leeuwarden op televisie gekeken. Ik vond het veel mooier dan ik verwacht had. Zaterdag in de rust. Ik heb veel aan een quiltje gewerkt dat ik voor mijn nichtje van bijna 3 jaar maak. Een heel simpel patroon met vierkantjes, maar door de vrolijke stoffen, wordt hij toch wel erg leuk. Veel van de stoffen heb ik van Ingrid gekregen, nog een keer bedankt, ik heb er goed gebruik van gemaakt! De roze stof is flanel, heerlijk zacht. Een groot deel van de achterkant is ook flanel, erg aaibaar. Ik moet nog één rand doorpitten en dan moet de bies erom heen. Het quilt is op tijd klaar voor haar verjaardag!
Heel toepasselijk bij deze dag is natuurlijk het onderstaande stofje dat er veelvuldig, ook in de achterkant, in is verwerkt.

Paaseieren. Nieuw leven! Gisteren toen 's avonds laat de kerkklokken luidden, moest ik denken aan het verhaal dat ik eens gelezen had: de kerkklokken worden tussen Goede Vrijdag en Pasen niet geluid, de klokken zouden dan naar Rome zijn om daar de paaseieren te halen.

Gisteravond en vandaag na de paasdienst heb ik weer veel geborduurd. De draak mist nu nog een vleugel en de tovenaar een hoofd, maar het gaat toch heel voorspoedig. Het is leuk borduren, ik heb een prima lamp naast de bank staan, waardoor de zwarte stof ook 's avonds laat geen problemen geeft. Ik borduur vlijtig door: ik wil dit borduurwerk wel graag ingelijst in de nieuwe kamer van jongste zoon kunnen hangen. Met onze verhuisplannen is het de afgelopen week heel vlot verlopen: Vorige week vrijdag hebben we ons huis verkocht en afgelopen maandag hebben we ons nieuwe huis kunnen kopen. Daarvoor moet het koopcontract nog wel getekend worden, dat gaan we de komende week doen. Als het allemaal loopt zoals we hopen, verhuizen we in de eerste week van de zomervakantie naar een klein dorpje hier in de buurt. We hebben dan een huis aan de rand van het dorp met een heerlijke tuin. De afstand is prima te fietsen en de kinderen blijven op hun oude school  - waar we erg tevreden over zijn -, het is zelfs voor de jongste maar 15 minuten fietsen.
Nog 95 dagen, dan krijgen we de sleutel. We tellen af!

Geniet van deze paasdagen, van het nieuwe begin, van de lente die steeds voelbaarder wordt. Ik pak mijn borduurwerkje en maak er een heerlijke middag van. Liefs!

woensdag 29 maart 2017

Draadjes

Waar bij mij thuis meestal wel iets van rafeltjes te bespeuren zijn, rafeltjes van lapjes, liggen die er nu niet. Als er al iets te vinden is, zijn het afgeknipte stukjes dmc, maar zelfs die komen allemaal in een bakje, keurig alles opruimen.
Zodra ik het druk heb of wat gespannen ben, quilt ik niet meer maar ga ik borduren. Heel raar, maar ik heb het nu al veel vaker bij mezelf gemerkt. Druk heb ik het zeker, iets gespannen ben ik ook. We hebben ons huis te koop staan. Het leuke rijtjeshuis waar we nu 11 jaar met veel plezier en liefde gewoond hebben, staat te koop. We willen graag naar een huis wat meer op de ruimte, met meer tuin, met meer ruimte om het huis.

Een huis dat te koop staat, is spannend maar ook inspannend. Ik merk dat het me bezig houdt, zowel in mijn hoofd als in het opruimen en schoonhouden. Vorige week zijn de foto's gemaakt, deze week al twee keer bezichtiging. Natuurlijk op maandag en op vrijdag, kan ik twee keer zwaar aan de poets. Maar wie weet is het snel raak. Hoe zeer ik ook van het huishouden geniet (not!), ik vind het  nog veel fijner als ik mijn dmc-draadjes en rafeltjes zonder meer lekker laat slingeren.
Ik houd jullie op de hoogte!

donderdag 2 maart 2017

Een draak met vertraging

 Het borduurwerk had 9 jaar in de kast gelegen. Hoezo een UFO? Maar twee weken geleden bedacht ik ineens dat ik naast een draakje in een trein nóg een draak in kruissteekjes bezat. En dat dat weleens een heel leuk borduurwerk zou kunnen zijn als jongste zoon zich toch wat te groot vindt worden voor zijn kikkerelfje.
Hoewel ik nog steeds gek op Leap Froggie ben, kan ik me voorstellen dat het niet echt een plaatje voor een stoere jongenskamer is. Dus Magnificient Wizard, een borduurpakket van Dimensions, kwam weer uit de kast en ik ben inmiddels weer een heel stuk verder. Onderstaande foto is mijn startpunt, zo zag dit werk er op 30 januari 2008 uit. Toen had ik nog geen jongste zoon, toen was mijn oudste zelfs nog maar 1,5 jaar. Nu heb ik twee stoere jongens van 7 en 9 jaar. Het wordt tijd voor de stoerdere plaatjes en gelukkig kan dat ook in kruissteek.
En weet je: zelfs mijn schoonmoeder vond dit borduurwerk (De draak met tovenaar) mooi. En dát wil heel wat zeggen!

vrijdag 10 februari 2017

Ik doe wel door, hoor!

De AWS, waarvan ik het vierde blok aan het doorpitten ben.
Het jaar is alweer een stukje gevorderd en ik heb nog maar bar weinig op mijn blog geschreven. Niet goed, niet leuk. Ik probeer hier verbetering in te brengen, maar durf nog even niets te beloven. Het is op mijn werk erg druk doordat ik nog steeds fulltime werk om mijn leidinggevende te vervangen. Dus ik heb lessen voor drie dagen en teamleiderstaken voor twee dagen naast elkaar en door elkaar heen lopen en dat wordt af en toe best wel druk in mijn hoofd. Ik geniet er wel van. Ik vind dit andersoortige werk ook ontzettend leuk en vind het mooi om die lijnen te zien die er binnen de organisatie van een school bestaan en daar ook nog iets van invloed op te hebben. Ik doe mijn best om mijn avonden zo vrij mogelijk te houden. Ik heb wel geleerd dat ik in de avonden tot mezelf moet komen met het liefst naald en draad, op die manier heb ik een mooi evenwicht met een drukke werkdag.

De sterrenquilt voor Oudste Zoon. Een heel groot Work In Progress.
Maar natuurlijk komen er ook weleens activiteiten in de avonden bij. Ouderspreekuren, de open dag voor de school om nieuwe leerlingen te werven, een vergadering in de avond - gelukkig wel gecombineerd met diner! Deze week was het voor manlief bar en boos: vijf avonden achter elkaar weg. Wie durft te beweren dat het onderwijs vooral vakantie betekent, moet het zelf maar eens proberen. Ondertussen leven we wel weer uit naar die voorjaarsvakantie om weer een beetje bij te tanken. Heel veel handwerken, daar kijk ik naar uit. Een paar boeken lezen. 

Train of Dreams - HAED
En waar ik vooral nog van blijf genieten is dat borduren. Nog een paar honderd steekjes en dan is deze kolom weer helemaal gevuld. Dan moet ik snel de volgende patroondelen pakken om ervoor te zorgen dat ik wel in een keer door kan en dus ook ga. 
Dus ondanks alle bezigheden blijf ik echt ook wel actief op handwerkgebied. Ik zou niet anders kunnen. Het enige wat er dus weleens bij in schiet is het bloggen. Want tja, als ik moet kiezen tussen quilten en borduren of bloggen, dan weet ik het toch wel.
Een goed weekend allemaal!

donderdag 5 januari 2017

Ameland, pracht eiland!

Deze tweede week van de kerstvakantie brengen we door in een vakantiehuisje bij het dorpje Jolie op Ameland. Het is hier prachtig. We genieten van de lange wandelingen door de duinen en langs het strand. De zee is wild, met hoge schuimige golven, het waait behoorlijk. Maar eigenlijk is dit hoe ik het strand en de zee het liefste heb, onstuimig en vrij verlaten, niet vol gepropt met allemaal badgasten. Het zou best weleens kunnen dat Ameland een vaste winterbestemming van ons wordt. We genieten volop van de zee, het strand, het strandpaviljoen (!) en elkaar.


Ons huisje is gezellig en precies goed voor ons. We brengen hier ook genoeg tijd door, je kunt niet steeds buiten zijn, en het lukt ons prima om het hier warm en knus te krijgen. Ik ben nog steeds aan het borduren, de trein is alweer een stukje langer. Klik vooral op de foto om 'm groter te kunnen zien.

Op vrijdag gaan we weer naar huis. Op maandag start de school weer en ben ik weer vijf dagen per week aan de slag. Hoeveel handwerktijd er dan nog overblijft, is maar weer de vraag, dus ik geniet er nog even volop van. 

Jaaroverzicht 2016

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Ik hoop dat jullie een creatief jaar tegemoet gaan met veel tijd voor leuke dingen.
Nu is het op dit blog tijd voor een jaaroverzicht van 2016. Wat heb ik ook alweer allemaal gedaan in 2016? Gewoon voor de lol even een overzicht, kan ik leuke foto's nog een keer voorbij laten komen!

Ik heb veel gewerkt aan de AWS en de top afgekregen. Hier een mooiere foto zonder de rand,

 en hier een foto waar de quilt gedubbeld in het gras ligt. Ik heb hier veel stoffen van Dutch Heritage in gebruikt, die vind ik prachtig. Ik hoop het komend jaar deze quilt te kunnen doorpitten, ik ben in ieder geval ermee begonnen.

Kerstsok 3 is nu ook af, waar ik in januari dit werkje oppakte, is het keurig op tijd voor Kerst af gekomen. Ik heb niet zoveel met de kerstman, maar dit plaatje vond ik wel heel mooi.

Om nog even in de kerstsfeer te blijven maakte ik dit leuke miniquiltje naar een patroon van Ellen. Weer een leuke aanvulling voor de voorraad kerstspulletjes, ons huis wordt elk jaar gezelliger. 

Weer even uit de kerstsfeer: Londen, Zuid-Engeland, onze heerlijke zomervakantie. Drie weken reisden we van Cornwall naar Kent. Het was geweldig om al die mooie plaatsen te zien en terug op de camping weer even van wat quiltsteekjes te kunnen genieten.

 De sterrenquilt voor oudste zoon begint serieuzere vormen aan te nemen. Nu eindelijk duidelijk is wat het nu echt worden moet, kan ik hier rustig mee verder. Dit zit nu aan elkaar vast, maar er liggen nog veel meer donkere sterrenblokjes klaar om aan deze top vastgezet te worden. Eigenlijk wil ik deze quilt ook graag voor de komende winter afhebben, oudste zoon is serieus uit zijn huisjesquilt gegroeid en pikt nu telkens manliefs quilt in. Af en toe is hier echt een quiltoorlog.


Mijn Dear Jane, een project dat best weleens tien jaar kan duren, maar dat is niet erg. Ik geniet van de blokjes, maar vind het soms ook wel erg gepriegel en dan pak ik weer wat anders. Het komt ooit wel af, echt waar!

Goede voornemens voor dit jaar?
Eeeehhh....
- de AWS doorpitten
- de top voor Starry starry night afmaken en doorpitten (quilt voor oudste zoon)
- kerstsok voor mezelf
- en alles wat er verder ter tafel komt. Ik vermaak me wel! Ik wens jullie minstens zo veel plezier bij jullie plannen en lees graag mee!