vrijdag 1 december 2017

#1. Katie Kitty nog een keer

Daar hebben we Katie Kitty nog een keer! Dit keer geborduurd op lichtblauwe jobelan,  die wel borduurt zoals ik dat graag heb. Mooi zachte, regelmatige stof. Nog snel even de laatste kruisjes gedaan en een foto gemaakt omdat ik het wel leuk vond om op 1 december #1 van de Adventborduurtjes te laten zien. Uiteraard raak ik hierna de nummering kwijt, ik ben nu wel gestart met de ijsbeer van #2, maar die is echt niet morgen af.

Hier gaat alles zo z'n gangetje. Het was een vrij drukke week met twee avonden buitenshuis. Dinsdag was het Profielwerkstukavond, waarop alle examenklassers het onderzoek/werkstuk presenteerden dat ze in de afgelopen maanden gedaan en gemaakt hadden. Ik moest vier presentaties beoordelen van leerlingen die zeer verzorgd en netjes presenteerden, dus het was een plezier om erbij te zijn. Maar het wordt dan wel weer druk in mijn hoofd, want de dag was al heel lang. Ik sliep slecht die nacht, onrustig van indrukken die ik niet 's avonds weer kwijt kon. Het liefst ben ik 's avonds thuis zodat ik al handwerkend in mijn hoofd weer rustig word.
Gisteren waren manlief en ik naar theatercollege van Maarten van Rossem. Interessant en indrukwekkend hoe veel die man weet. Hij kletste zo twee uur vol over van alles en nog wat.
Vanmiddag heb ik de laatste hand aan de gedichtjes voor Sinterklaas gelegd. Morgen vieren we Sinterklaas met mijn moeder erbij en er komt een speurtocht door het huis waarin de cadeautjes gevonden kunnen worden. Ik ben benieuwd!

Nu nog fijn een paar steekjes aan de ijsbeer borduren en dan naar bed. Morgenochtend weer vroeg op om jongste zoon en manlief op weg te helpen naar de voetbalwedstrijd. Het is vannacht -2 graden, mijn mannen worden morgen ook ijsberen.

maandag 27 november 2017

Advent Animals

Ik zag ze op de blog van Carin en ik was verliefd:
de Advent Animals.
25 kleine borduurtjes van een lief dier in kerstsfeer.
Ik heb me bijna een jaar in kunnen houden om er aan te beginnen, maar dit weekend ging ik voor de bijl: ik ben ook aan het borduren aan deze kleine diertjes en het is leuk!
De patroontjes zijn freebies van Brooke's Books Publishing.
Elke maand verscheen er eentje, maar inmiddels is de hele serie compleet.

Zaterdagmiddag toen ik in m'n eentje door de stad liep om nog wat Sinterklaascadeautjes voor de kinderen te regelen, stond ik ineens in de handwerkwinkel.
Jobelan borduurstof wilde ik graag, het liefst lichtblauw, maar anders was lichtgrijs, beige of zandkleur ook goed.
Niet wit, want er zit nogal wat wit in de borduurtjes, niet raar, want in kerstplaatjes ligt er wel altijd sneeuw.
Maar jobelan was er alleen in een vaag gele kleur. Ze hadden wel evenweave en er werd iemand naar de zolder gestuurd om een pakketje te halen. Toen die terugkwam, hijgend en puffend, bleek het linnen te zijn.
Eigenlijk net niet donker genoeg wat mij betreft, maar dat was het beste wat ze hadden. Aida was ook een alternatief, maar ik vind aida nooit zo mooi als je nog best veel van de stof ziet.
Dan toch maar het linnen mee, het was maar een klein stukje, dan kon ik even uitproberen wat ik ervan vond.

Dit is dan het eerste borduurtje, Katie Kitty.
Schattig, maar toch niet helemaal zoals ik het wilde.
Op de foto lijkt de stof donkerder dan hij is (zo vind ik het nog best okay) en ik wil het contrast tussen wit en de achtergrond sterker hebben.
Bovendien vind ik dit linnen vrij hol.
Misschien houd ik gewoon wel niet zo van linnen.
En als ik 25 keer een kerstborduurtje ga maken, moet ik dan niet écht tevreden zijn?
Dat linnen vind ik eigenlijk ook zo stug voelen.
En ik ging opnieuw voor de bijl.
Zondagavond bleek webshop Garen en zo wel precies die lichtblauwe jobelan te hebben die ik graag wilde, dus de postbode komt morgen weer bij ons langs.
En dan wordt Katie Kitty nog een keer gemaakt, maar nu op lichtblauw.

Lastig is dit, ik wil heel graag de lokale handwerkwinkels ondersteunen, maar tegelijkertijd weet ik zo precies wat ik wil dat ik het vaak weer niet lokaal kan vinden.
Minder veeleisend worden is een optie, maar dat vind ik moeilijk omdat ik een groot deel van mijn plezier aan het werken met mooie materialen ontleen. En niet dat de lokale winkels slechte materialen hebben, beslist niet, ze hebben prachtige spullen en ik koop er graag.
Maar het is heel logisch dat een heel wijd web meer keuze heeft dan een live handwerkwinkel, ook al zit die tot de nok toe volgepropt.
Nu ik al wat langer en wat meer handwerk, weet ik alleen wel heel precies wat ik wil en dat vind ik meestal pas bij een gespecialiseerde winkel, die dan weer niet in mijn woonplaats zit.
Hoe doen jullie dit?

zaterdag 25 november 2017

Echt herfst

Na deze week meerdere keren tot op mijn ondergoed natgeregend te zijn, weet ik het zeker: het is herfst. Natuurlijk was het een maand geleden ook al herfst. Natuurlijk was ik toen ook al natgeregend, de zegeningen van het buitenaf wonen. Maar de afgelopen maand lijkt zomaar verdwenen te zijn. Het is alweer 25 november, waar is de rest van de maand gebleven?!

Gelukkig kan ik in mijn handwerk nog wel iets van de voorbijgaande tijd terug zien. Ster 9 en 10 van Fly Away werden gemaakt en ik heb de bovenrand van de quilt eraan gezet, wat beter wilde dan ik verwacht had. Ster 11 en daarmee de laatste begint ook al behoorlijk te vorderen.

In de kerstvakantie moet ik dit wel af kunnen krijgen! Ik ben zo benieuwd hoe dit aan de muur lijkt!

Tussen de buien door geniet ik wel enorm van het buiten zijn of misschien nog wel meer van het naar buiten kijken. Vanochtend waren de velden bedekt met rijp en dan sta ik in de vrieskou fotootjes te maken van hoe de lucht er dan uitziet. Ik was wel blij dat manlief met jongste zoon naar de voetbalwedstrijd ging,  na de foto's kon ik gelukkig weer het warme huis in duiken!

Zo meteen nog wat Sinterklaascadeautjes regelen. Komende week wordt het al december.
Echt winter.

maandag 23 oktober 2017

Herfstvakantie

Het is herfstvakantie, heerlijk! Terwijl buiten de regen tegen de ramen tikt, ben ik lekker binnen aan de grote tafel bezig met alle cirkels. Dit is even een overzichtsplaatje van de stand van zaken, hoe de cirkels in elkaar vallen. Ik heb gisteren de halve gele stralenkrans afgemaakt en daarna heb ik aan de voorlaatste cirkel de blauwe stukken gezet die er een grotere bol van maken. Je ziet dat die stukken ook in de andere bollen doorlopen. Leuk, gepriegel!

Dit is dan even die laatste ster. Hierna komen er nog drie, dan heb ik er in het totaal elf en hoef ik alleen nog maar achtergrond tussen te zetten. Alleen nog maar, hahaha! En het geeft helemaal niet dat het veel werk is, want het gaat tenslotte om het werk en niet om het resultaat, maar in dit geval wil ik dat resultaat wel heel graag zo snel mogelijk aan de muur.

Hier zie je de voorlaatste ster met de extra stukken blauw die ik er omheen gezet heb. Ik heb vrij lang zitten dubben hoe ik dat nu zou doen, de juiste naailijnen op die stukken krijgen. Als je de patroondelen omtrekt, verschuift er bij zoiets groots toch altijd weer wat, dus dat vond ik geen goede optie. Een lichtbak heb ik niet, bovendien zie je de tekenlijn op batik niet heel goed, nou ja, met wit potlood wel weer natuurlijk. Maar toen dacht ik aan vlieseline. Omdat de sterren zelf op L11 genaaid worden, vond ik de gewone stofdelen wat minder stevig aandoen. Ik neem nu de patroondelen over op H250, dat is opstrijkbare vlieseline, die ik dan op de stof vaststrijk. Het werkt ontzettend goed! 
Je moet het niet te heet strijken, want dan verschrompelt de vlieseline, maar op twee stippen strijken wil nog heel goed. 

Nog even een foto van mijn uitzicht vanaf mijn werkplek. Twee regenbogen gistermiddag! Met een blognaam als de mijne is het plaatsen van zo'n foto wel een must. 

Manlief is trouwens ook bezig met 'patchwork': hij heeft een boekenkast gekocht die twee van de vier wanden in de studeer zal gaan bedekken, maar die wordt natuurlijk in delen geleverd. Dat wordt nog wel een knutselprojectje vandaag en ik ben met mijn quiltspullen naar een hoekje van de grote tafel verbannen. Ik zeg niets; zo lang ik niet hoef te helpen en gewoon met lapjes kan blijven patchen, ben ik allang gelukkig!

woensdag 18 oktober 2017

Ster in ster in ster

De foto is bij avondlicht genomen en met mijn iPad, want ik heb mijn telefoon laten vallen, waardoor het schermpje stuk is, maar ook de camera. Mijn telefoon maakte veel mooiere foto's, maar is helaas het slachtoffer geworden van mijn weer eens veel te veel tegelijk willen doen. Ik had het eten opstaan, moest de hond nog uitlaten en wilde ook nog die leuke moeder zijn door dat filmpje van het spel van de kinderen te maken waar ze om vroegen. Dat ging best goed, totdat er een auto aankwam en de hond een ruk aan de riem gaf, waardoor mijn telefoon uit mijn vingers glipte. Met het schermpje op de stoeptegels. Reddeloos verloren.
Pas toen ik een foto van wat patchwork wilde maken, kwam ik erachter dat ook de camera gesneuveld is. Ik weet niet of het nog veel zin heeft om dit te laten repareren...

Ik ben weer heerlijk aan het patchen. Ik wil zo graag dit wandkleed aan de muur, maar ondertussen geniet ik ook enorm van die heerlijke batiks. Ik denk dat ik hier nog veel vaker mee wil werken. En misschien is batiks combineren met gewone stoffen ook wel een leuk idee. Is er iemand die dat weleens doet en wat is het effect?

Nog twee dagen werken en dan is het herfstvakantie. Ik ben er weer enorm aan toe. School is pittig, ik ben dit jaar volledig ingezet in de lessen, weinig andere taken ernaast, maar wel een flinke portie mentorleerlingen, met wie zelden niets aan de hand is. Het is soms echt triest met wat voor problemen leerlingen te maken krijgen. Het varieert nu van 'gewoon' dyslexie en hoogsensitiviteit tot autisme of eetproblematiek. Het is wel heel waardevol en boeiend dat je in het leven van zo veel mensen van betekenis kunt zijn. Maar druk is het wel en het drukt ook op me, want echt oplossen kan ik het niet.
's Avonds dan maar weer lekker in de lapjes als ik geen nakijkwerk heb. Ontspannen, opladen, voor weer een hectische dag.

Edit dag later: nog even een foto bij daglicht gemaakt, dan lijkt de kleur van de stofjes een stuk realistischer, net als de kleur van de tafel, trouwens.

zaterdag 30 september 2017

Een nieuwe ster aan/in de hemel

Deze week kwam deze ster tot stand. Een fijne, gezellige quiltavond met een quiltvriendin in de week ervoor zorgde ervoor dat het quiltvirus weer behoorlijk aangewakkerd werd, en dat er in plaats van kruissteekjes, sterrenstraaltjes gecreëerd werden.
We hebben die avond ook veel gesproken over een andere quiltvriendin van ons, we kennen elkaar van de Quiltsociëteit toen die nog het Quiltkabinet was. Die andere quiltvriendin was ernstig ziek. Halverwege deze week kwam het bericht dat ze overleden is.
Veel te vroeg, veel te jong.
Deze ster zal me herinneren aan haar. Het zijn beslist niet haar kleuren, maar het was wel haar week.

Een gedichtje van Toon Hermans dat ik mooi vind omdat het de eindigheid en de oneindigheid van alles tegelijk weergeeft:

De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen.
En ied'reen vindt het heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen.
We zien ze vallen op de grond
en dan opnieuw weer groeien.
Zo heeft de aarde ons geleerd
dat ál wat sterft zal bloeien.

vrijdag 22 september 2017

Ingewikkelde sterren

Heel snel gaat het niet. Tijdens de zomer had ik hier eigenlijk geen puf voor, raar genoeg, maar de verhuizing kostte veel energie en tijd en deze quilt is niet iets wat ik zomaar doe.
Ik heb al wel een muur in gedachten waar deze quilt heel mooi tegenaan zou kunnen, dus een beetje opschieten mag het toch ook wel!

Ik heb ook veel geborduurd de afgelopen weken. Aan een kerstsok voor mezelf! Ik ben de enige in huis die nog geen kerstsok heeft, dus daar moet ook wat aan gedaan worden. Maar of ik dit project voor de kerst nog afkrijg? Dit is een pakket van Dimensions, 'Holy Night' heet het. Het is fijn borduurwerk op 18 count aida. En de sok wordt helemaal gevuld. Om fouten te voorkomen heb ik het hele rasterpatroon op de stof gezet, dan overzie ik gemakkelijker of ik de kruisjes op de juiste plek borduur.

Iets waar ik tijd aan had moeten besteden, maar dat niet heb gedaan, is de sterrenquilt voor oudste zoon. De achterkantstof is net niet groot genoeg, dus ik moet er nog een strook stof langs zetten. En daar heb ik zó geen zin in. Het blokkeert nu het werken aan dat project. Hier zou een naaimachine wellicht handig zijn, ik zie tegen het naaien van zulke lange lijnen op.

School heeft weer in volle heftigheid toegeslagen. Ik geniet van het lesgeven, maar het kost me ook veel energie. Ik heb de afgelopen weken dan ook maar één boek gelezen, 'Het smelt' van Lize Spit. Het was interessant, maar ook weer niet zo'n doorlezer als ik van anderen begrepen had. Het eind vond ik erg mooi, hoe alles in het boek toch met elkaar te maken had. De weg naar het eind van het boek had van mij wel wat minder lang mogen zijn. Met 200 bladzijden minder was dit boek waarschijnlijk ook nog zeer de moeite waard geweest en dan was de moeite wat minder.
Nu lees ik 'De Zevensprong' van Tonke Dragt. Jeugdliteratuur inderdaad, maar ik heb voor het eerst een echte onderbouwklas (tweede klas atheneum) en daar heb ik niet zo veel aan mijn kennis van de reguliere literatuur. Bovendien leest dit boek gewoon ontzettend lekker en dit is nu wel een echte doorlezer.

Ik wens jullie een goed, zonnig weekend! Eindelijk weer even genieten van die nazomer! Grappig dat dat pas kan als het herfst is.

maandag 21 augustus 2017

Top Starry Starry Night aan de waslijn

Gistermiddag heb ik de laatste rij aan de Starry Starry Night gezet en daarmee is deze top officieel af. Natuurlijk heb ik de top niet los gewassen, dat zou ik doodeng vinden, de achterkant en vulling moeten 'm eerst stevigheid geven. Maar de wasmolen is vrij hoog en ik dacht dat de top daaraan wel even zou kunnen schitteren om hem zo fatsoenlijk op de foto te kunnen krijgen. Dat vind ik altijd een crime, op de grond vervormt het hele beeld.
Deze foto is zo best goed gelukt. De achtergrond heb ik bijgeknipt, anders zou een klaterend plassende koe ook op dit blog getoond worden ;)

Overmorgen komt hopelijk de vulling binnen, 80% katoen, 20% wol, mijn favoriete vulling. Ik vind het prettig met natuurlijke materialen te werken, zeker aangezien oudste zoon veel onder deze quilt zal gaan slapen (hij ligt nu het grootste deel van de zomer al onder zijn papa's quilt, Pi and Square). Als het in de avonden weer kouder zal worden zal hij hem terug willen en dan moet deze quilt af zijn.  Ik doe m'n best!

maandag 14 augustus 2017

Zomer

Het is eindelijk zomer! Na al het werk in het huis is het nu ook tijd om rust te nemen, te genieten van de lekkere temperaturen en weer eens wat lapjes op te pakken. Alle sterren voor de quilt van oudste zoon zijn gemaakt en ik ben bezig om de laatste blokken tot een rij te vormen en dan de laatste rijen nog aan elkaar. Komt goed, wordt een leuke quilt!

Vandaag ben ik met de kinderen en mijn zusje en haar dochters naar een speelboerderij geweest waar o.a. een maïsdoolhof was. Zo leuk! Overal stonden ook vragen die je moest beantwoorden, maar wat hebben we lang gezocht naar de laatste vraag. Er waren ook allerlei jonge dieren, met name een babygeitje stal mijn hart en ineens leek het vrij noodzakelijk dat we een geit hadden om ons grasveld bij te houden. Wees gerust, ik had mijn verstand op tijd terug en we hebben nu geen geit. ;) Ik zal gewoon gras moeten maaien.

Afgelopen woensdag waren we in Amersfoort voor het dierenpark. Ons eigen wilde beest namen we mee en het was voor Sherlock een hele belevenis. Hij heeft een vreselijke hekel aan autorijden, wordt ook echt wagenziek, maar dit is iets waaraan hij zal moeten wennen. In de dierentuin zelf deed hij het uitstekend, hoewel hij oog in oog staan met een witte tijger en een leeuw wel erg indrukwekkend vond en na de eerste schrik flink blaffen moest. Helemaal schrikken was de gier die op hem af vloog en hem voor lunch aanzag. Gelukkig zat tussen al deze ontmoetingen dik glas!

Een dag later wandelden we een stuk in het natuurgebied bij ons om de hoek. Daar kwamen we een kudde schapen tegen die gelukkig voor ons aan de kant gingen. Sherlock vond dit prachtig, border collies zijn natuurlijk herders van oorsprong. Jongste zoon is dol op schapen (voor hem heb ik ook de schapenquilt gemaakt), maar zo dichtbij is het toch een heel ander verhaal.

Om naast al deze belevenissen toch met iets creatiefs te eindigen, laat ik jullie de onderzetters zien die ik afgelopen weekend samen met de jongens heb gemaakt. We hadden nog onderzetters nodig en we hadden strijkkralen genoeg.

Nog een fijne week allemaal!

zaterdag 5 augustus 2017

Nieuw thuis

We zijn verhuisd! Inmiddels is de verhuizing twee weken achter de rug en steeds meer spulletjes beginnen hun vaste plekje te vinden. Ik ben dol op het huis. Het is ruim, aan de rand van een dorp en dichtbij onze oude woonplaats zodat we nog van alle voorzieningen daar gemakkelijk gebruik kunnen maken.  

Als ik een vrij momentje heb, ben ik in de tuin te vinden om te genieten van dit uitzicht. De koeien staan vandaag vrij ver weg, maar normaal gesproken kan ik ook van hen genieten. De boer beloofde wel binnenkort te gaan gieren, dus dan maken we kennis met een andere kant van het platteland ;)
Maar heel veel vrije momentjes heb ik nog niet gehad. We hebben hard gewerkt om van dit huis echt ons plekje te maken, wat volgens mij al heel aardig gelukt is.

Vandaag kwam ik toe aan het uitpakken van deze doos: hier zit het merendeel van mijn quiltstoffen en aanverwante spulletjes in. In de dekenkist heb ik de quilts en de quilts in wording vervoerd. Ik pak deze stoffen eerst weer in de ladekast waarin ik ze in het oude huis ook bewaarde. Maar wellicht moeten ze binnenkort weer verhuizen. Manlief is in gesprek met iemand die een boekenkast op maat voor ons gaat maken, en het hoekgedeelte wordt voor mijn lapjes. De boekenkast komt in een andere kamer beneden, we hebben nu een heuse bibliotheek/studeerkamer, wat betekent dat er vier boekenkasten niet meer in de woonkamer staan. En dat is best wel even wennen!

De afgelopen dagen heb ik weer wat voorzichtige steekjes gedaan. Borduursteekjes, nog geen quilt-, op een of andere manier is daar in mijn hoofd nog geen ruimte voor. Het duurde even voordat ik dit borduurwerk in een doos gevonden had, maar nu ben ik er weer heerlijk mee bezig.


Dit is het plaatje tot zo ver, maar het borduurwerk is nog veel groter.
Langzaamaan zal ik steeds meer tijd hebben om aan hobby's te besteden. Nu moet ik van mezelf eerst nog even nuttig aan de slag voordat ik weer de tuin in mag, nog even kiezen of dat met boek of met borduurwerk gaat zijn.
Nog een fijn weekend allemaal!